บทที่ 110: วัตถุกักกัน,【หน้ากากคนทั่วไป】

บทที่ 110: วัตถุกักกัน,【หน้ากากคนทั่วไป】

นายหน้าค้าคนสีชาดพึมพำเสียงเบา พลางมองไปรอบๆ บริเวณใกล้เคียงแทบไม่มีคนเดินผ่านเลย

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตัดสินใจไปยังสถานที่ที่มีคนพลุกพล่านกว่านี้ก่อน

อย่างน้อยที่นั่นก็ติดต่อพี่เหยาเหยาได้สะดวกกว่า

ทว่า

ตอนที่เธอกำลังจะจากไป

เงาร่างหนึ่งที่ดูยังไงก็เหมือนพ่อค้ามนุษย์ก็ปรากฏขึ้นใกล้ๆ อย่างไร้สุ้มเสียง

คิกๆๆ!

เธอไม่ใช่เค้กชิ้นเล็กหรอกเหรอ?!

เวลานี้ พ่อค้ามนุษย์มองเธอพร้อมเผยรอยยิ้มประหลาด