บทที่ 88: กางอาณาเขต!

บทที่ 88: กางอาณาเขต!

“หืม?”

แววตาของพ่อบ้านสวี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

วินาทีถัดมา ร่างของหวังต้ากังก็ค่อยๆ ถอยหลัง

ไม่สิ พูดให้ถูกก็คือ

มีบางสิ่งกำลังเดินออกมาจากร่างของเขา

มันคือชายหนุ่มคนหนึ่ง ชายหนุ่มที่ดูไม่เหมือนมนุษย์โดยสิ้นเชิง

เขามีใบหน้าแบบชาวตะวันตก ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่มีวันแก่ชรา ภายใต้แสงราตรีจึงดูราวกับภาพลวงตา

ผิวของเขาขาวซีดเย็นเยียบราวกับต้องแสงจันทร์

ผมยาวสีดำสนิทหยิกเป็นลอน ปล่อยสยายคลอไหล่อย่างหลวมๆ ระหว่างเส้นผมประดับด้วยช่อดอกป๊อปปี้สีม่วงอ่อนหลายช่อ