บทที่ 67: การกลายพันธุ์ที่ควบคุมได้ จงสรรเสริญวิวัฒนาการ!

บทที่ 67: การกลายพันธุ์ที่ควบคุมได้ จงสรรเสริญวิวัฒนาการ!

แต่เขาก็คลายความกังวลลง

เพราะอย่างไรเสีย

ในโรงเรียนทั้งโรงก็ไม่ได้มีมนุษย์เทียมขั้นสูงแค่คนเดียวเสียหน่อย

ใครๆ ก็รู้ว่ามนุษย์เทียมขั้นต่ำไม่มีอำนาจตัดสินใจของตัวเอง และจะทำตามคำสั่งของมนุษย์เทียมขั้นสูงที่สังกัดอยู่เท่านั้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น หวังต้ากังก็พยักหน้าเบาๆ

ดูท่า

คงเป็นคำสั่งจากมนุษย์เทียมขั้นสูงคนอื่นๆ

คิดว่าฉันรับมือไม่ไหวงั้นเหรอ?

“คิดว่าฉันจะพลาดท่าในเรื่องเล็กๆ แบบนี้งั้นเหรอ!!”