บทที่ 58 หน่วยพิพากษาหมายเลข 9527

บทที่ 58 หน่วยพิพากษาหมายเลข 9527

ทว่าการล้อมโจมตีอย่างที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น

นักเรียนห้องสองเหล่านั้นเพียงยืนอยู่สองข้างทางเงียบๆ บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเหมือนกันทุกคน

ราวกับกำลังรอคำสั่งอะไรบางอย่าง

หวังต้ากังก็ยิ้มพลางโบกมือให้เช่นกัน

“ไม่ต้องตื่นเต้น”

“พวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกันทั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องทำท่าเหมือนพร้อมฟาดฟันกันขนาดนี้”

“ในเมื่อมากันแล้ว ก็ไปด้วยกันเถอะ”

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินเข้าไปยังส่วนลึกของโรงเรียน

ส่วนคนห้องสองก็เงียบๆ เปิดทางให้