กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 33: ขอโทษนะ วันนี้ฉันอ่อนโยนไม่ได้!
พื้นที่ของห้องหนึ่ง
ปัง!
อ๋าวเหยากระดกม้วนเหล็กขนาดยักษ์บนไหล่ขึ้นอีกครั้ง เสียงโลหะกระทบกันดังทุ้มต่ำ
เธอแสยะยิ้ม ดวงตาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้
“ในที่สุดก็ถึงตาผู้หญิงคนนั้นแล้ว”
อีกด้านหนึ่ง
ขบวนของห้องศูนย์ค่อยๆ ลุกขึ้น โจวซีที่อยู่หน้าสุดจัดปลายแขนเสื้อเบาๆ ก่อนเงยดวงตาสงบนิ่งจนแทบไร้ระลอกคลื่นขึ้น
ทว่า
มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ว่า ลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น ความคาดหวังที่ยากจะข่มกำลังพลุ่งพล่านอยู่แล้ว