กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 31: น้องสาวจอมโง่ของฉันเอ๋ย!
ในชั่วขณะที่พลังพุ่งทะยาน มังกรเนื้อหนังก็ขยายร่างขึ้นอีกครั้ง ราวกับกินอิ่มแล้ว หัวมังกรเงยขึ้นพร้อมส่งเสียงคำรามต่ำๆ
หลินเอินค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออก
รอยแยกเนื้อหนังบนแขนขวาเริ่มสมานตัวเอง ความรู้สึกว่าการกลายพันธุ์กำลังควบคุมไม่ได้ค่อยๆ ถูกกดกลับมาอยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้
“ปล่อยให้รอนานเลยนะ!”
เขาเงยหน้ามองเหอเทา ปากมังกรค่อยๆ อ้าออก
ภายในนั้นไม่ใช่เปลวไฟ แต่เป็นแกนแสงสีชาดที่ถูกอัดแน่นจนถึงขีดสุด
ราวกับเลือดและความเจ็บปวดทั้งหมดที่สูญเสียไปเมื่อครู่ ถูกอัดรวมกันเป็นการโจมตีปิดฉากเพียงหนึ่งเดียว!
“จบกันเถอะ”