กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 488 ความรู้ใจนี่มันมาจากไหนกันเนี่ย!
หลังจากเถาวัลย์ขาดไปสองเส้น พวกเขาก็ตระหนักถึงรสนิยมอันเลวร้ายของจิตสำนึกแห่งแดนลับได้ในเวลาต่อมา จึงตัดสินใจดึงเถาวัลย์ที่ห้อยย้อยลงมาเพิ่มอีกหลายเส้นเพื่อความปลอดภัย
ซีเหยากวงมองลงไปยังเบื้องล่างที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง "......หน้าผานี้มันสูงแค่ไหนกันแน่เนี่ย รู้สึกเหมือนมองไม่เห็นก้นบึ้งตลอดเวลาเลย"
เซียวอี้ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ "พวกเราอยู่บนหน้าผามาหนึ่งเค่อแล้ว"
หนานชางเชวี่ยถอนหายใจยาว "ข้าเองก็สังเกตเห็นแล้ว"
พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นผู้บำเพ็ญ ร่างกายย่อมแข็งแกร่งเป็นทุนเดิม ความเร็วในการร่วงหล่นก็ไม่ได้ช้า ตามหลักเหตุผลแล้ว เวลาหนึ่งเค่อย่อมต้องร่วงลงถึงพื้นดินตั้งนานแล้ว