กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 484 ฟันจะสึกจนหมดแล้ว
กองไฟยิ่งลุกโชนยิ่งขึ้น สายลมยามค่ำที่พัดมาพร้อมความหนาวเย็นถูกเปลวเพลิงที่โหมขึ้นขับไล่ไปอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ หมู่ดาวเหนือทุ่งหญ้าใกล้กับพื้นดินราวกับเอื้อมมือคว้าได้
เมื่อถึงตอนหลัง แม้แต่ไป๋หลี่ชางหมิงที่เงียบขรึมและเก็บตัวมาตลอด ดวงตาก็ยังเปล่งประกายเรืองรองจาง ๆ หายใจหอบเบา ๆ แล้วนอนลงบนพื้นหญ้า
จากนั้นก็มีคนอื่น ๆ นอนลงข้างเขาเพิ่มขึ้นอีก
พวกเขาพากันแหงนมองทางช้างเผือกที่สว่างไสวและเจิดจ้าที่ปกคลุมอยู่เหนือศีรษะ
ซีเหยากวงอดไม่ได้ที่จะอุทานว่า “ท้องฟ้ายามค่ำคืนของทุ่งหญ้า งดงามกว่านครเซียนจริง ๆ ด้วย”
ฝูซีก็กำลังจับจ้องทะเลดวงดาวนี้เช่นกัน