0467

⬢⬢⬢

ตอนที่ 467 บึ้งตึงกับทึ่มทื่อ

สีหน้าของหลัวจิ้วแปรเปลี่ยนยากหยั่งถึง

แม้จะไม่ชัดเจนว่าเซียนบรรพกาลที่คุ้มครองอีกฝ่ายคือใคร แต่ภารกิจในครั้งนี้ตัดสินได้เพียงความล้มเหลวแล้ว

เขากำลังคิดจะตะโกนเรียกชางลั่วกลับมา ทว่าเบื้องหน้ากลับมีแสงกระบี่สายหนึ่งวาบผ่านอย่างฉับพลัน

เสียง "แคริ๊ก" ดังขึ้น หน้ากากบนใบหน้าของเขาแตกละเอียดลงอย่างสิ้นเชิง

ใบหน้าซีดเผือดอึมครึมเปิดเผยต่อหน้าทุกคน ในแววตาของหลัวจิ้วผุดประกายโทสะอันลึกล้ำ ทว่ากลับสบเข้ากับสายตาที่เย็นเยียบยิ่งกว่าของฝูซี

"ข้าจะส่งเจ้าไปอยู่เป็นเพื่อนเย่ไหล"

สิ้นเสียงลง นางก็กวัดแกว่งกระบี่ฟาดฟันลงมา

ความเร็วในการฟาดฟันกระบี่ลงมาราวกับสายฟ้าแลบแล่น หลัวจิ้วจับได้เพียงเงาติดตาที่เฉียดผ่านไปในชั่วพริบตา เขาหลบหลีกอย่างทุลักทุเล