เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 462 ผนึกต้องห้ามที่แข็งแกร่งที่สุดของเทพธิดาเร้นลับ สูญสลาย
ทั้งสองทัพดูเหมือนจะประจันหน้ากันมาเนิ่นนาน บรรยากาศเคร่งเครียดหยุดนิ่ง
ขอเพียงมีจังหวะเวลาเดียว สงครามก็พร้อมจะปะทุขึ้นทันที
ฝูซีได้สติกลับมา ยามนี้นางยืนอยู่บนผืนแผ่นดินทุ่งหิมะที่กองทัพเผ่ามารตั้งอยู่ ทว่าตำแหน่งของนางอยู่ห่างไกลจากกองทัพเผ่ามาร โดยยืนอยู่บนยอดเขาน้ำแข็งแห่งหนึ่ง
จากมุมมองนี้ของนาง สามารถกวาดสายตามองเห็นภาพเหตุการณ์การเผชิญหน้าของทั้งสองฝ่ายได้อย่างครบถ้วน
นี่น่าจะเป็น...ความทรงจำของกระบี่ตะวันจันทรากระมัง?
เทพธิดาเร้นลับยืนตระหง่านอยู่แถวหน้าสุดของกองทัพเซียนโบราณ นางพลันเปิดปากกล่าว “กองทัพเผ่ามารถอยกลับสู่ห้วงเหว ศึกนี้อาจละเว้นได้”
“เหอะ!”
แม่ทัพเผ่ามารที่เป็นผู้นำแค่นเสียงเย้ยหยันอย่างไม่แยแส เขาตะโกนกู่ร้องอย่างโอหัง “หากจะถอยก็ต้องเป็นพวกเจ้าที่ถอย!”