0452

⬢⬢⬢

ตอนที่ 452 รีบร้อนไปเป็นสุนัขรับใช้ให้ฝูซี

“อืม พังทลายแล้ว”

ฝูซีพยักหน้าเบา ๆ

แดนมรณะก็เป็นแดนลับชนิดหนึ่ง การที่แดนลับพังทลาย หากไม่ใช่เพราะสมบัติล้ำค่าแห่งแดนลับถูกเอาไป ก็เป็นเพราะแดนลับไม่อาจค้ำจุนได้อีกต่อไป

สายตาของนางจับจ้องไปที่มารฝันร้าย “ในแดนมรณะมีปราณมารมากมายถึงเพียงนี้ นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการหรอกหรือ”

“...ดูเหมือนจะใช่ขอรับ!”

มารฝันร้ายพลันได้สติขึ้นมาทันใด

ช่วงเวลาถัดมา มันเอ่ยขึ้นมาราวกับอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา “แต่นายหญิงขอรับ ปราณมารที่ค้ำจุนแดนมรณะนั้นมหาศาลเกินไป ต่อให้ข้าแยกเป็นร่างแยกนับร้อยนับพันร่าง ชั่วระยะเวลาสั้น ๆ ก็กินไม่หมดอยู่ดีขอรับ”

“จะรีบร้อนไปไย มิใช่ว่ายังมีเจ้าขี้เหร่อยู่อีกหรือ”