0437

⬢⬢⬢

ตอนที่ 437 อ้อมกอดอันยาวนาน

การที่ฝูซีจู่ ๆ ก็กอดเขา ไม่ได้มีความคิดพิเศษใด ๆ เลย นางเพียงคิดว่าเวลานี้ซีเสวียนซางอาจต้องการอ้อมกอดสักครั้ง

นางคิดเช่นนี้ ก็ทำเช่นนี้

เพราะความเป็นไปได้หนึ่งที่อาจไม่มีอยู่จริง

การกอดครั้งนี้ยาวนานกว่าครั้งก่อน ๆ ทั้งยังแนบชิดกว่า อุณหภูมิบนกายทั้งสองค่อย ๆ กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว

ซีเสวียนซางรู้สึกเพียงว่าทั้งกายและใจของเขาถูกกลิ่นอายของฝูซีห่อหุ้มไว้ ลมหายใจของทั้งสองพันเกี่ยวกัน ราวกับเป็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุด

หูของเขาแดงร้อนไปหมด

วินาทีนี้ เขาเพียงหวังให้เวลาหยุดนิ่ง ตรึงอ้อมกอดนี้ไว้ ณ ขณะนี้ ให้โลกทั้งใบเหลือเพียงพวกเขาสองคน