0367

⬢⬢⬢

ตอนที่ 367 เจ้าออดอ้อนย่อมไม่ได้ผล

หลายวันต่อมา

เสิ่นหลิงซีตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ พลันได้กลิ่นหอมเข้มข้นสายหนึ่งโชยมา

นางลืมดวงตาที่ยังคงเจือแววง่วงงุนคู่นั้น พลางกระตุกแขนเสื้อของฝูซี

"พี่สาว หอมจังเลย... หลิงซีหิวแล้ว"

"หอมหรือ"

ฝูซีชะงักไปเล็กน้อย

นางเลิกม่านรถม้าขึ้น ทอดสายตามองออกไปด้านนอก ในอากาศคล้ายมีกลิ่นหอมของดอกเหมยลอยมาจากแดนไกล อบอวลอยู่ ณ ที่แห่งนี้

"สิ่งใดกัน เหตุใดจึงหอมเช่นนี้"