กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 347 หยั่งเชิงเชียนไต้หยู่
ตอนที่พวกเขากลับถึงจวนเจ้าเมือง ก็ล่วงเข้าสู่ช่วงครึ่งหลังของค่ำคืนแล้ว
เพิ่งจะเข้าใกล้จวนเจ้าเมือง คนกลุ่มหนึ่งก็แลเห็นเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ใต้เงามืดของแสงโคมตรงประตูใหญ่จวนเจ้าเมือง
ที่แท้ก็คือเชียนไต้หยู่ที่เพิ่งพบกันในยามกลางวัน
เชียนไต้หยิงคล้ายจะคาดไว้แล้วว่าเขาจะอยู่ที่นี่ จึงสาวเท้าขึ้นหน้าไปกล่าวกับเขาว่า "อาหยู่ ข้าบอกเจ้ากี่รอบแล้วว่าข้าออกไปทำธุระ เจ้าไม่จำเป็นต้องรอจนดึกดื่นเช่นนี้"
เชียนไต้หยู่ส่ายหน้าอย่างเงียบงัน จากนั้นจึงคลุมเสื้อคลุมตัวนอกในอ้อมแขนลงบนร่างของเชียนไต้หยิง ช่วยนางปัดเป่าไอเย็นยามค่ำคืน
พวกฝูซีหลายคนเดินขึ้นหน้ามา
"ดูท่าพวกเจ้าพี่น้องสองคนความสัมพันธ์ดีมากทีเดียว"