0338

⬢⬢⬢

ตอนที่ 338 ที่ว่าไว้จะอยู่กันตามลำพังล่ะ!

“แค่ก ๆ ๆ ๆ......”

ซีเสวียนซางสำลักน้ำชาที่ยังกลืนไม่หมดจนแทบสำลักตาย

เสิ่นหลิงซีพูดจาตกใจคน ทำเอาซีเสวียนซางตกใจได้สำเร็จ

เขาหยิบผ้าเช็ดปากข้างตัวขึ้นมาเช็ดมุมปาก พลางถามด้วยหน้าดำคร่ำเคร่ง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร”

“หมายความว่าอย่างไรของหลิงซี?”

เสิ่นหลิงซีเอียงศีรษะอย่างงุนงง

โดยมากสติของนางเทียบเท่าเด็กเล็กไม่กี่ขวบ ย่อมไม่คิดอะไรให้มากมาย คิดอะไรได้ก็พูดออกไปอย่างนั้น

“ก็เพราะตอนนั้นพี่สาวไปเซียนโยวก็เพื่อตามหาเจ้านี่แหละ”