0333

⬢⬢⬢

ตอนที่ 333 ก้าวสู่อู่ชวี เหยียบย่ำเทียนเชวี่ย

เสียง "พะพับ" ดังขึ้น

วิหคชาดซวนเซหมดแรงร่วงลงสู่กลางฝ่ามือของฝูซี มันเอียงคอจ้องมองนางด้วยแววตาน่าเวทนาอย่างยิ่ง

"ซีซี เจ้าจะรู้สึกว่าข้าไร้ประโยชน์มากหรือไม่"

ดวงตากลมโตสีชาดดั่งเม็ดถั่วเต็มไปด้วยความกังวลและโศกเศร้า กลัวเหลือเกินว่านางจะเอ่ยคำว่า "ไร้ประโยชน์" ออกมา นกทั้งตัวจึงหงอยเหงาลงถนัดตา

ฝูซีหลุดขำออกมาอย่างพูดไม่ออก

"ไม่หรอก"

"เช่นนั้น......"

ดวงตาของวิหคชาดเป็นประกายวาบ คิดจะฉวยโอกาสสานต่อ แต่ทว่าซีเสวียนซางกลับเดินออกมาเสียก่อน