กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 330 คลื่นอสูรพงไพรหลิวเยวี่ย
ทว่า——
ฝูซีมองไปยังเซี่ยฝ่างด้วยความประหลาดใจ: "ที่แท้เจ้าคิดแค่สิบก้อนศิลาวิญญาณเองหรือ?"
เซี่ยฝ่างค่อยๆ ช้อนตาขึ้น
เมื่อสังเกตเห็นความเสียดายที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงและสายตาของนาง เขาก็ดูเหมือนจะเกิดอารมณ์ขึ้นมากะทันหัน เอ่ยทีละคำว่า: "ตอนนี้เจ้าอยากรักษาก็สายไปแล้ว"
น้ำเสียงแข็งกระด้าง พลอยทำให้ใบหน้าที่ขาวซีดอย่างคนป่วยเรื้อรังนั้นมีสีเลือดฝาดเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย
ในยามนี้ ร่างกายของเขามีกลิ่นอายความเป็นคนเป็นอย่างน่าประหลาด
หนานชางเชวี่ยส่งเสียง "จิ๊" ด้วยความประหลาดใจ
"แปลกพิลึก นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินคำพูดที่มีอารมณ์ร่วมขนาดนี้จากเจ้า"