เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 318 ธาตุแท้ของเขา
“อาเสวียน?”
สายตาของฝูซีรวมจุดโฟกัส นางหันกลับมาเอียงคอจ้องมองเขา แววตาอันเย็นชาเฉยเมยพลันปรากฏรอยยิ้มเกียจคร้านขึ้นจางๆ
“คนอื่นๆ ในทำเนียบอู่ชวีล้วนอยู่ในสระวิญญาณอีกแห่ง หนานชางเชวี่ยเสียงดังหนวกหูเกินไป ข้าเลยมาหลบเอาความสงบ...”
ซีเสวียนซางเดินเข้าไปหา
เมื่อสบเข้ากับแววตาที่ผ่อนคลายสบายอารมณ์ของนาง ลมหายใจของเขาก็หยุดนิ่งไปแผ่วเบา จิตใจคล้ายถูกระลอกคลื่นแพรวพราวที่หมุนเวียนในดวงตาคู่นั้นกวาดเกี่ยวไป
สายตาของเขาตกลงบนหยดน้ำที่ร่วงเผาะลงมาจากเส้นผมที่ทิ้งตัวลงด้านหลังของฝูซี แววตาของเขาพลันชะงักงัน และได้กระทำพฤติกรรมหนึ่งออกมาโดยสัญชาตญาณ
“...หืม?”
แสงร้อนสีแดงชาดที่สว่างขึ้นได้นำพาความอบอุ่นมาด้วย ช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บในยามราตรี และยังช่วยเป่าหยดน้ำตรงปลายผมของฝูซีให้แห้งสนิททั้งหมด