0300

⬢⬢⬢

ตอนที่ 300 แอบน้อยใจเงียบๆ

“สำนักเต๋ามิใช่นิกายพึ่งกระบี่ ที่นั่นมีเพียงเพื่อนร่วมสำนักเท่านั้น”

ฝูซียิ้มพลางส่ายหน้า

แววตาของซีเสวียนซางทอประกายขึ้นมาทันใด โพล่งออกไปโดยไม่รู้ตัวว่า “เช่นนั้นก็มีเพียงข้าคนเดียวที่เรียกศิษย์พี่หญิงได้แล้ว”

“.........”

ในดวงตาเรียบเฉยของฝูซีปรากฏอารมณ์ประหลาดแวบผ่านขึ้นมา นางลอบสังเกตปฏิกิริยาของซีเสวียนซางอย่างเงียบเชียบ

ทว่าซีเสวียนซางยังคงจมอยู่ในภาพฝันอันงดงามที่จะได้บำเพ็ญร่วมกับฝูซีในภายภาคหน้า จึงมิได้สังเกตเห็นสายตาจับสังเกตของนางแม้แต่น้อย

ครู่ต่อมา ฝูซีจึงละสายตากลับมา

...ช่างเถิด นางเพิ่งสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่ก็ต้องแยกจากซีเสวียนซาง บางทีเขาอาจยังมองนางเป็นจิตกระบี่ประจำชะตาของตนอยู่ ปฏิกิริยาเช่นนี้ย่อมเป็นเรื่องปกติ