0293

⬢⬢⬢

ตอนที่ 293 พวกเรามาเป็นสหายที่ดีต่อกันเถอะ!

หุบเขาในยามกลางวันไม่น่าสะพรึงกลัวเท่ากับยามค่ำคืน ทว่ายังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายยะเยือกเย็นเยียบ

หินผาแปลกประหลาดตั้งตระหง่าน ร่มเงาไม้ครึ้มที่ทอดยาวลงมาจากซอกเขา ดูราวกับเงาร่างของสิ่งอสูรมาร

หุบเขาทั้งมวลเผยให้เห็นบรรยากาศประหลาดพิกลอีกรูปแบบหนึ่ง

ปราณกระบี่ของฝูซีพาดผ่านไปทั่วทั้งหุบเขา อานุภาพอสนีแผ่กระจาย สังหารเสียจนเหล่าสิ่งอสูรมารในหุบเขาไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หัวออกมา

นางสังหารไปตลอดทางเช่นนี้ แล้วพาซีอวี้เหิงเดินออกมาจากหุบเขาแห่งนี้ได้ในที่สุด เมื่อมองไปยังที่ราบรกร้างกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตเบื้องนอกหุบเขา นางก็สูดหายใจเข้าลึก

หากมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเรื่อย ๆ บางทีอาจจะพบค่ายของเซียนโยวก็เป็นได้