เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 259 สัตว์ร้ายบรรพกาล เทาเที่ย
ฝูซีซ่อนเร้นกายและกลิ่นอายอย่างระมัดระวังตลอดทาง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สัตว์ประหลาดตนนั้นตรวจพบ
หลังจากที่พวกมันจากไปได้ไม่นาน นางก็ค้นพบสถานที่ที่สัตว์ประหลาดเพิ่งกินอาหารไปเมื่อครู่
รอยย่ำระเกะระกะเหยียบย่ำลงบนทุ่งหญ้า บนพื้นมีคราบเลือดจากการดิ้นรน แต่นางกลับไม่เห็นซากศพของอสูรแม้แต่ตัวเดียว
ปากของสัตว์ประหลาดตนนั้นจะใหญ่โตเพียงใดกัน ถึงขั้นกลืนกินอสูรที่มีร่างมหึมาลงไปได้ในคำเดียว
จั้งจั้งถามอย่างไม่สบายใจว่า 【สถานที่แห่งนี้ จะมีทางออกจริงหรือ】
อย่างไรเสียปริมาณการกินของสัตว์ประหลาดก็ดูไม่น้อย มิน่าเล่าค่ายกลนั้นถึงต้องเปิดใช้งานทุกวัน เพื่อดึงดูดสิ่งมีชีวิตในรัศมีร้อยลี้เข้ามา
ฝูซีไม่อาจตอบมันได้
นางเดินหน้าต่อไป ไม่นานก็ค้นพบสถานที่กบดานแห่งหนึ่งของพวกอสูร