0257

⬢⬢⬢

ตอนที่ 257 ท่าทางของเจ้าช่างเหมือนจอมมารจริง ๆ นะเนี่ย

ตราอาคมที่ประมุขนิกายมายาจันทราซัดออกมา ล้วนถูกนางฟันขาดสะบั้นด้วยกระบี่เดียว กระบี่ที่พันเกี่ยวด้วยอสนีบาตเล่มนั้น คมกริบดั่งตัดเหล็กดั่งดินโคลน คมกล้าไร้เปรียบ

แสงสายฟ้าสาดส่องใบหน้าของฝูซี นางหัวเราะเบา ๆ เสียงหนึ่ง: "เจ้าช่างให้ความสำคัญกับขอบเขตพลังมากเกินไปแล้ว"

นางมักจะช่ำชองการท้าทายข้ามขั้นมาโดยตลอด

"ยิ่งไปกว่านั้น——"

เงากระบี่มายาของกระบี่สะเทือนวสันต์เบ่งบานนับหมื่นอยู่เบื้องหลัง เสียงกังวานแผ่วเบา ฝูซีถอนหายใจเบา ๆ: "เจ้ารักตัวกลัวตายถึงเพียงนี้ ยังไม่มีพิษสงเท่าบรรพชนตระกูลเย่เลย"

"ตูม!!!"

เงากระบี่ร่วงหล่นกู่ร้อง ผีเสื้ออสนีบาตผลิบาน การทำลายล้างและความงดงามถักทออยู่ร่วมกัน

"แค่ก ๆ ๆ......"