เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 250 ตระกูลเย่ปิดล้อม
ชั่วพริบตาต่อมา เสียงเส้นใยกรีดเฉือนเลือดเนื้อก็ดังขึ้น นางครางอืมในลำคอเบาๆ กัดริมฝีปากล่างเล็กน้อยเพื่ออดทนอดกลั้น
เส้นด้ายสีเงินทั่วท้องฟ้าพลิ้วไหวอยู่ด้านหลังของอู๋ลั่ว แปรเปลี่ยนเป็นเส้นสายเย็บแผลทีละเส้น คอยชะล้างเลือดเนื้อที่เน่าเสียบนแขนขาด
เวลาครึ่งชั่วยามภายใต้ความเจ็บปวดที่แผ่ซ่าน ช่างดูยาวนานเป็นพิเศษ
บนหน้าผากและแผ่นหลังของฝูซีเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬ แต่นางก็ยังคงมองการกระทำของอู๋ลั่วโดยไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียว
สายตาที่อู๋ลั่วมองไปยังนางค่อยๆ ปรากฏความเลื่อมใสขึ้นมาทีละน้อย
ท้องฟ้าพร่างดาวในวิถีเผชิญมารก็อ้างว้างและซีดเผือดเช่นเดียวกัน ทว่าสามารถมองเห็นดวงดาวหม่นแสงที่สว่างไม่มากเหล่านั้นบนท้องฟ้าได้อย่างชัดเจนผ่านเงาสะท้อนของทะเลสาบดาวตก