0247

⬢⬢⬢

ตอนที่ 247 กระบี่คลั่ง แขนขาด

หลายวันต่อมา

ฝูซีเดินออกจากเทือกเขาที่ทอดยาวเป็นลูกคลื่น มาถึงที่โล่งกว้างแห่งหนึ่ง แต่กลับเห็นหุบเขาลูกหนึ่งอยู่ห่างออกไปสิบลี้เบื้องหน้า

รอบหุบเขาปูไปด้วยเถ้าถ่าน ตรงกลางมีภูเขาไฟลูกหนึ่งพ่นลาวาออกมา ธารแมกมาไหลเอื่อยลงสู่พื้นเบื้องล่าง ทิ้งไว้เพียงเถ้าถ่านดำเกรียมเต็มผืนดิน

ลมกรรโชกหวีดหวิว พัดพาเงาราง ๆ ของวายุปราณกระบี่มาด้วย ราวกับแม้แต่อากาศก็ถูกฉีกเป็นเสี่ยง ๆ นับไม่ถ้วน

แต่สิ่งที่ฝูซีใส่ใจยิ่งกว่าคือเงาร่างกระบี่มหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือภูเขาไฟ