กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 215 เวินกวนหลานกล่าวลา
“โอ้?”
ดวงตาของเสิ่นอวิ๋นเสาไหววูบเล็กน้อย เผยให้เห็นความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง
เมื่อเห็นเช่นนั้น อวิ๋นเจ๋ออวี่จึงเริ่มเล่าเรื่องราวการพบกันของพวกเขาอย่างออกรสออกชาติ
หลังจากเล่าจบ เขาก็ไม่ลืมที่จะทอดถอนใจออกมาหนึ่งครา
“ข้าถึงได้บอกไงเล่าว่าพวกเจ้าที่เป็นผู้บำเพ็ญกระบี่ต่างก็เลี้ยงกระบี่ประจำชะตาราวกับเป็นภรรยากันทั้งนั้น นี่ไม่ใช่ภาพจำเหมารวมจริง ๆ นะ!”
เสิ่นอวิ๋นเสามีสีหน้าจริงจัง: “ชิวสุ่ยคู่ควรแล้ว”
หากไม่มีชิวสุ่ย นางคงตายไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
ซีเสวียนซางมองไปยังฝูซีโดยสัญชาตญาณ