0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 เจียงอู๋อยู่ข้างกายซีเสวียนซาง

บนยอดเขาฉีเสีย

เซียวฉีโยนจัวซือไป๋ลงบนพื้นอันเย็นเฉียบอย่างไร้ความปรานี

เขายื่นมือออกไป ไอเปลวเพลิงอันไพศาลพลันตกลงมา สะกดพลังสองสายที่กำลังพลุ่งพล่านในร่างของจัวซือไป๋ให้สงบลง

หลังจากจัวซือไป๋สัมผัสได้ว่าเส้นชีพจรวิญญาณในร่างมั่นคงแล้ว จึงรีบคุกเข่าโขกศีรษะขอบคุณบนพื้น "ขอบพระคุณอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ ขอบพระคุณอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่..."

สายตาเย็นชาของเซียวฉีตกลงบนร่างเขา

"เมื่อครู่นี้เจ้าเอ่ยถึงอาอู๋รึ"

"ขอรับ..."

ในดวงตาของจัวซือไป๋พาดผ่านความลังเลสายหนึ่ง เขารู้ดีว่ายามนี้คนที่ตนพึ่งพาได้มีเพียงเซียวฉีเท่านั้น