กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 เจ้าใช้ข้าให้มากหน่อยได้ก็ดี
สองวันต่อมา
ซางจิ้งเยวี่ยพบบิดาของนางหน้าศาลาสุราหนึ่งแห่ง
ตอนนั้นซางจิ้งเยวี่ยรีบเข้าไปสารภาพว่ารู้จัก แต่ซางเจ๋อกลับลืมนางไปแล้ว สีหน้าลำบากใจเอ่ยว่าตนยังไม่ได้แต่งงาน จะมีบุตรสาวมาจากไหน
ซางจิ้งเยวี่ยเบ้าตาแดงก่ำ ยิ่งเศร้าใจหนักกว่าเดิม
ผู้คนที่มามุงดูมากขึ้นเรื่อย ๆ ชี้ไม้ชี้มือใส่ทั้งสอง ซางเจ๋อยิ่งมีสีหน้าราวกับหวังจะคว้าโอกาสหนีไปให้ได้ทุกเมื่อ
แต่เขาสะบัดหลุดจากพันธนาการของซางจิ้งเยวี่ยไม่ได้
ถึงอย่างไรเขาลืมไปว่าตนเป็นผู้บำเพ็ญ แต่ซางจิ้งเยวี่ยยังไม่ลืม