กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 เจ้ามีโรคหรือ?
“......ถ้างั้นก็ได้”
ฝูซีไม่ถามต่ออีก
นางรู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นที่จู่ ๆ ก็ลุกโชนขึ้นมาของซีเสวียนซาง เขายอมขยันบำเพ็ญ นับเป็นเรื่องดีที่มีจิตสำนึกเช่นนี้
เพราะกังวลว่าฝูซีจะฟันค่ายกลพิษของหุบเขาหมอกม่วงทิ้งด้วยกระบี่เดียวจริง ๆ ระหว่างทางที่เหลือซางจิ้งเยวี่ยจึงไม่มีเวลาตื่นเต้นอีก นางก้มหน้านำทางอยู่ข้างหน้า
หมอกม่วงที่ปกคลุมอยู่ค่อย ๆ จางลง พวกเขาเห็นเงาของกระท่อมไม้และไร่ยาสูงตระหง่านอยู่เบื้องหน้าอย่างเลือนราง ซางจิ้งเยวี่ยตาวาวขึ้น
“เราออกมาได้แล้ว!”
นางเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น แต่ชั่วขณะถัดมากระบี่เหิงชางก็วางขวางอยู่ตรงหน้านาง ผลักให้นางถอยหลังไปหลายก้าว