เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 วาสนาฟ้าของเทพจุนใช้การได้ดีมาก
ตามตำนานเล่าว่าจูหลงมีกายสีแดงชาดทั้งร่าง ลำตัวยาวนับพันลี้ มีความสามารถในการสลับเปลี่ยนกลางวันและกลางคืน
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเสิ่นอวิ๋นเสา เฮ่อหานซิงก็มีสีหน้างุนงง "ตรงไหนกัน ทำไมข้าถึงมองไม่เห็น"
"เหนือศีรษะ"
ซีเสวียนซางเอ่ยอย่างกระชับสั้น พลางเงยหน้ามองไปยังเงาดำทะมึนหนาทึบที่ซ่อนตัวเลือนรางอยู่ท่ามกลางเมฆหมอกบนท้องฟ้า ราวกับเทือกเขาสลับซับซ้อนที่บดบังจนมองเห็นไม่ชัดเจน
พวกเขาไม่อาจสัมผัสถึงกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตโดยรอบได้ แต่สายลมบ้าคลั่งที่หวีดหวิวซัดสาดเข้ามาก็พิสูจน์ถึงการมีอยู่ของมันแล้ว
เฮ่อหานซิงอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง "เช่นนั้นแดนลับนี้......จะต้องผ่านด่านอย่างไรกันแน่"
"เกรงว่านี่จะไม่ใช่แดนลับที่สมบูรณ์"