0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 กระบี่เหิงชาง

มู่เสวี่ยหนิงกรีดร้องร่ำไห้อย่างหมดสิ้นสุ้มเสียง

ใบหน้าของนางไม่อาจคงความอ่อนโยนดังวันวานไว้ได้อีกต่อไป บิดเบี้ยวไปด้วยความตื่นตระหนก "รากวิญญาณของข้า ไม่นะ! รากวิญญาณของข้า!!!"

เจียงอู๋มองดูมู่เสวี่ยหนิงที่กำลังจ้องมองรากวิญญาณซึ่งสูญสิ้นประกายแสงในตันเถียนด้วยความหวาดผวาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะกรีดร้องล้มลงไปในกองโลหิต

ด้วยเหตุนี้เจียงอู๋จึงแย้มยิ้มขึ้นมา ก้นบึ้งดวงตาชุ่มโชกไปด้วยไอเย็นยะเยือก "ถึงแม้รากวิญญาณของข้าจะถูกขุดไป แต่การทำลายเจ้า ก็ง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ"

"สารเลว! เจียงอู๋ เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ?!"

จัวซือไป๋รีบช้อนอุ้มมู่เสวี่ยหนิงขึ้นมา โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองเจียงอู๋ที่เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บสาหัสกว่า แล้วพานางจากไปตามหาหมอรักษาทันที

ภาพเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป ทุกคนล้วนไม่คาดคิดมาก่อน