กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 505 ไปด้วยกันนะ
ตอนกลางคืน
ชิงชิงใช้โทรศัพท์ของป้าโทรหาเซียวชิงไต้เสร็จ ก็กอดเจ้าหมีตัวน้อยนอนเงียบ ๆ อยู่บนเตียง น้ำตาร่วงเป็นไข่มุกน้อย
ป้าปลอบอยู่พักหนึ่งก็ไม่สำเร็จ รีบไปตามท่านปู่ฟู่มา
ท่านผู้เฒ่าผลักประตูเข้ามา เห็นเธอนอนคนเดียวบนเตียงใหญ่ขนาดนั้นก็ใจหายใจคว่ำไปหมด
ท่านรู้ว่าสาวน้อยร้องไห้เพราะอะไร พอเข้ามาก็ปลอบทันที “ชิงชิง แม่ของหนูทำงานเสร็จก็จะมาแล้ว อีกไม่นานหรอก”
ชิงชิงรู้ แต่เธอห้ามตัวเองไม่อยู่จริง ๆ
ท่านผู้เฒ่านั่งลงข้าง ๆ เช็ดน้ำตาให้ เห็นดวงตาของเธอแดงก่ำก็ใจอ่อนยวบไปหมด
ท่านกวาดตามองรอบ ๆ แล้วคิดในใจว่า สาวน้อยอยู่คนเดียวในห้องใหญ่ขนาดนี้ คงเหงาแย่