กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 495 ฉันนี่มันอัจฉริยะจริง ๆ
“อ้อ ๆ”
เหอหว่านได้สติ รีบอุ้มหน่วนหน่วนที่นอนอยู่บนพื้นขึ้นมา
ไม่รู้ว่าสาวน้อยหนาวหรือเป็นอะไร ตัวเย็นจนน่าตกใจ
“หน่วนหน่วน หน่วนหน่วน!”
เรียกไปสองครั้ง สาวน้อยก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
เธอรีบวางหน่วนหน่วนลงบนโซฟา แล้วออกไปตามแพทย์
ท่านผู้เฒ่าดึงผ้าห่มที่คลุมตัวออก เตรียมจะลงจากเตียง แต่พอเห็นหลังมือของตัวเอง การเคลื่อนไหวก็หยุดกะทันหัน
บนหลังมือติดแผ่นปิดแผลจากการให้น้ำเกลือ เขาลอกออกมาดู ด้านหลังเปื้อนเลือดขนาดเท่าเม็ดถั่วแดงอยู่เล็กน้อย