กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 489 ไม่รู้จะเขียนคำว่าบั่นทอนตัวเองทางใจอย่างไร
เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างก็มีเรื่องของตัวเองให้ทำ ฟู่เยว่ฉือครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ตัดสินใจไปฝึกงานที่บริษัทสักหน่อย
เขาไปหาท่านปู่ฟู่ที่กำลังเล่นหมากรุกกับพ่อบ้าน จากนั้นก็คอยรินชาและเติมน้ำให้อยู่ข้าง ๆ อย่างขยันขันแข็ง
หลังจบกระดาน ท่านผู้เฒ่าจิบชาอย่างใจเย็น ก่อนจะมองเขาด้วยสายตาเคลือบแคลง
“อยากได้อะไรอีก?”
ทุกครั้งที่เขาประจบประแจงเป็นพิเศษ มักจะมีเรื่องให้ท่านผู้เฒ่าช่วยเสมอ
ฟู่เยว่ฉือฉีกยิ้มว่านอนสอนง่ายออกมา
“ปู่ ผมอยู่บ้านจนเบื่อแล้ว ปู่ให้บริษัทผมสักแห่งไว้ฝึกมือได้ไหม?”
พอได้ยินเช่นนั้น ท่านผู้เฒ่าแทบจะลุกขึ้นมาทุบเขา ก่อนพูดอย่างหัวเสีย