กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 ภาพเมื่อโตขึ้น
ช่วงนี้ความกระตือรือร้นในการเรียนของเสี่ยวพั่งอยู่ได้แค่สิบกว่านาที
ผ่านไปสิบกว่านาที เขาก็หาวอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเริ่มง่วงงุนอีกครั้ง ศีรษะผงกขึ้นลง
เสี่ยวสือซีสะกิดแขนเขาเบา ๆ แล้วเตือนเสียงกระซิบว่า “พลิกหน้าหนังสือ”
เสี่ยวพั่งพลิกหน้าหนังสืออย่างเกียจคร้าน จากนั้นก็ฟุบลงบนหนังสือ
เมื่อเห็นสือซีกำลังตั้งใจเรียน เขาก็อดชวนอีกฝ่ายคุยไม่ได้
“สือซี อยากรู้ไหมว่าเมื่อกี้ฉันฝันอะไร”
พูดจบก็ไม่รอให้สือซีตอบ เขาพูดต่อเองว่า “ฉันจะบอกให้นะ—”