กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 402 ครบสี่ร้อยแล้ว!
เวินโย่วเดินตามพ่อบ้านไปหลายนาทีพอดี ก็ชนเข้ากับชิงชิงที่วิ่งออกมารับเธอ
เมื่อเห็นเด็กสาวตัวน้อยสองคนจูงมือกัน พ่อบ้านก็เผยรอยยิ้มกว้างอย่างคนเอ็นดูสุดหัวใจ
เขายิ้มพลางพาพวกเธอเข้าไปในห้อง “ข้างนอกหนาว พวกเธอเล่นกันอยู่ที่นี่นะ เดี๋ยวฉันเอาผลไม้กับขนมมาให้”
หลังพ่อบ้านออกไป ท่าทีของเสี่ยวเวินโย่วก็ไม่เกร็งเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ทั้งคู่ดีใจที่ได้พบกันอยู่พักใหญ่ ราวกับมีเรื่องให้พูดไม่รู้จบ
ชิงชิงเล่าเรื่องที่ตัวเองออกไปเที่ยวให้เธอฟัง จากนั้นก็ถามถึงเธอ
“พี่สาวของเวินโย่ว มาถึงเมืองหลวงแล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ?”