กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 ยิ้มได้น่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้
ทันทีที่ได้ยินเสียงอ้อแอ้ของสาวน้อยดังมาจากด้านหลัง หัวคิ้วของฉงปู้เซี่ยวก็กระตุก เขาหันกลับไปแล้วก้มหน้ามอง
เจ้าตัวเล็กเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าไร้เดียงสา กะพริบตาปริบ ๆ
ทั้งคู่สบตากันอยู่ 2 วินาที พอรู้ว่าทำตัวน่ารักแล้วไม่ได้ผล เธอก็ยกมือเล็ก ๆ ขึ้นปิดปาก เสียงลอดออกมาตามซอกนิ้ว
“หนูไม่พูดแล้วลุงเสี่ยวเสี่ยว”
ฉงปู้เซี่ยวสูดหายใจลึก “ให้ได้อย่างที่พูดก็แล้วกัน”