กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 เหมือนเป็นโรคสมาธิสั้น
เมื่อได้ยินคำพูดของฟู่หว่านหว่าน เจ้าตัวเล็กก็หันไปมองประตูห้องส่วนตัวที่ยังเปิดอยู่อย่างระมัดระวัง
เธอไม่ได้พูดออกมา แต่ยื่นมือเล็ก ๆ ไปจับฟู่หว่านหว่านแล้วดึงให้เดินออกไปไกลกว่าเดิม
พอเดินออกมาได้หลายเมตร เธอถึงค่อยเขย่งปลายเท้า
เห็นสาวน้อยพยายามขนาดนี้ ฟู่หว่านหว่านก็รู้ทันทีว่าเธอมีเรื่องอยากบอก
ฟู่หว่านหว่านย่อตัวลง วินาทีถัดมา เจ้าก้อนน้อยที่มีกลิ่นหอมน้ำนมก็ขยับเข้ามากระซิบข้างหู
“พี่สาว พวกพี่ชายให้หนูมาหาพี่ล่ะ~”
พี่ชายของเธอพึ่งพาไม่ได้เฉพาะเรื่องของเธอเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นกลับช่วยได้ดีมาก