กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 รู้ได้อย่างไรชัดเจนขนาดนี้
ครู่ต่อมา เมื่อได้ยินเสียงอ่อนโยนของช่างแต่งหน้าว่า “ลืมตาได้แล้วนะ”
มือที่กำแน่นของเด็กหญิงตัวน้อยก็คลายลงเล็กน้อย เธอลืมตากลมโตราวองุ่นน้ำขึ้นมา
เธอมองไปที่กระจก แต่ไม่รู้สึกว่ามีอะไรเปลี่ยนไป
ขยับหัวไปมา ก็ยังไม่เห็น
ฝั่งตรงข้าม มุมมองจากตำแหน่งของฟู่ฮวาถิงถูกบังพอดี เขากำลังทำผม ขยับไม่ได้ จึงเอ่ยเรียกชิงชิง
“น้องสาวคนโปรด มองพี่สิ”
เด็กหญิงตัวน้อยยื่นหัวออกมา เผยใบหน้าให้เห็น
คราวนี้ฟู่ฮวาถิงมองได้ชัดแล้ว เขาหัวเราะเบา ๆ เสียงอ่อนโยน “กลายเป็นสีชมพูแล้ว เหมือนเจ้าเยลลี่น้อยเลย”