กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 คนเราเกิดจากแม่
คงเพราะสายตาของสาวน้อยทั้ง 2 คนที่มองมาอย่างรอคอย ทำให้เขาไม่อาจหันหลังเดินจากไปทั้งอย่างนั้นได้
เจ้าหญิงยกชายกระโปรงขึ้นอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ท่าทางดูแปลกอยู่บ้าง
แต่เพราะใบหน้านั้นงดงามเหลือเกิน จึงทำให้คนมองข้ามความผิดปกติของท่วงท่าไปได้
สาวน้อยทั้ง 2 คนไม่ทันสังเกต เด็ก ๆ รอบข้างที่ยังอาลัยอาวรณ์ก็ไม่มีใครดูออกเช่นกัน
เจ้าหญิงแสนสวยเลิกคิ้วแล้วโน้มตัวลง ผมยาวเลื่อนตกจากหัวไหล่ ยิ่งทำให้ดูสง่างามชวนหลงใหล
“เธอ 2 คนรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”
เขาไม่ได้ดัดเสียง น้ำเสียงเดิมของเขาไพเราะจนแยกไม่ออกอยู่แล้วว่าเป็นชายหรือหญิง
สาวน้อยทั้ง 2 คนพยักหน้าพร้อมกันโดยไม่ลังเล