กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 สมองไม่ค่อยดี
รอจนทั้งคู่กระซิบคุยกันเสร็จ ฉงปู้เซี่ยวถึงได้หิ้วสาวน้อยทั้ง 2 คนขึ้นจากพื้น
เสี่ยวเวินโย่วที่เพิ่งกระโดดโลดเต้นไปได้ไม่กี่ที “...”
*คนนี้น่ารำคาญชะมัด! ฉันเพิ่งดึงเสื้อให้เรียบร้อย ตอนนี้ยับอีกแล้ว!*
ฉงปู้เซี่ยวหิ้วทั้งคู่ไปไว้ข้างซวงเจี้ยง แล้วตัวเองก็หันหลังออกไป
เขาวิ่งเร็วมาก สาวน้อยทั้ง 2 คนเพิ่งถูกวางลง พอจะหันกลับไปหา ก็ไม่เห็นเงาของเขาแล้ว
ชิงชิงมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง พอหาทิศที่แม่อยู่เจอ ก็โผเข้าไปหาอย่างไร้กังวล
ใบหน้าเล็กขาวนวลเผยรอยยิ้มหวาน ส่งเสียงเรียกอย่างหร่วนหร่วนว่า “แม่~”
เวินโย่วก็เข้าไปหาเช่นกัน เรียกป้าอย่างว่าง่ายและสุภาพ