กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 คนสมชื่อ
“ฉงปู้เซี่ยว หน้าที่ของนายคือตามอยู่ข้างคุณหนูตลอดเวลา ก่อนหน้านี้ฉันบอกนายไปแล้วรอบหนึ่ง ต้องให้ฉันพูดซ้ำอีกไหม?”
ซวงเจี้ยงถาม
ฉงปู้เซี่ยวส่ายหน้าอย่างเย็นชา สมชื่อที่แปลว่าไม่ยิ้ม
เขามองสองแม่ลูกที่ถูกทุกคนล้อมอยู่ตรงกลางไกล ๆ พอถอนสายตาก็หลุบเปลือกตาลง
ใบหน้าเต็มไปด้วยความด้านชาและเย็นชา ราวกับถูกชีวิตเล่นงานจนหมดอาลัยตายอยาก
ดูไม่เหมือนมาคุ้มครองใคร แต่เหมือนมาล้างแค้นสังคมมากกว่า
ซวงเจี้ยงชินกับท่าทางเหมือนคนใกล้ตายของทั้งสองคนนี้แล้ว
เพราะเรื่องนี้สำคัญมาก ก่อนพาเขาไป เธอจึงกำชับอีกรอบ