กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 ถอนหายใจ…
“รีบไปสิ ชิงชิง”
คนที่ยืนอยู่ด้านนอกยังคงเร่งเธอ
“ต้องเอาไปให้จริง ๆ เหรอ พี่ชาย?” สาวน้อยที่ยืนอยู่บนโต๊ะมองเขาตาปริบ ๆ ดวงตากลมใสแจ๋วกะพริบสองครั้ง พยายามใช้ความน่ารักออดอ้อนให้พี่ชายเปลี่ยนใจ
แต่ฟู่เยว่ฉือตัดสินใจแน่วแน่แล้ว “เอาไปสิ เผื่อคืนนี้พี่ใหญ่จะได้นอนหลับ”
“ก็ได้”
นี่คงเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอมอบของให้คนอื่น แต่กลับรู้สึกผิดเสียเอง
ชิงชิงปีนลงจากโต๊ะ อุ้มแจกันประดับใบนั้นเดินอืดอาดไปข้างเตียง แล้วก็ยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง
วันศุกร์นี้ที่โรงเรียน เธอได้อ่านนิทานเรื่องหนึ่ง นั่นคือสโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด
เธอรู้สึกว่าพี่ใหญ่ของเธอมีสภาพเหมือนสโนว์ไวท์ในภาพประกอบที่กินแอปเปิลอาบยาพิษจนใกล้ตาย