กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 ใครบอกฉันกัน?
“หลานก็รู้ว่าปู่อายุมากแล้ว สายตาไม่ค่อยดี” หลังคิดอย่างรวดเร็วอยู่ครู่หนึ่ง ท่านปู่ฟู่ก็ก้มหน้า แสร้งถอนหายใจ
“สังขารไม่เคยปรานีใครเลย”
คำแก้ตัวนี้มาทันเวลา แววตาของฟู่เฟิงเจาจึงคลายความเคลือบแคลงลงอย่างเห็นได้ชัด
เขานั่งลงตรงข้ามท่านปู่ฟู่ สายตาตกอยู่ที่แจกันประดับบนโต๊ะ
กิ่งดอกล่าเหมย 2 กิ่ง กิ่งไม้ที่เรียกชื่อไม่ถูกอีกหลายช่อ
แถมด้วยกิ่งท้อแห้ง 1 กิ่งและฮอลลี่ผลแดง 1 กิ่ง ส่วนที่เหลือประดับด้วยไม้ใบสารพัดชนิดอย่างสะเปะสะปะ
เป็นดอกไม้ประดับที่จัดใส่แจกันได้ไร้ความงามเสียจริง