กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 ตอนนั้นฉันเสียใจจริง ๆ
เหยียนเหวินอี้มีชีวิตมานานกว่าสิบปี เอ๊ย กว่าเจ็ดสิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มสงสัยในชีวิตอย่างหนัก
เขาเปิดปากถุงพลาสติกใสให้ชาวต่างชาติหยิบ
ระหว่างที่แต่ละคนกำลังยุ่งอยู่กับการปอกส้ม เขาหันไปถามผู้ช่วยตัวน้อยข้างกายด้วยเสียงกดต่ำ
“ต่างประเทศไม่มีส้มลูกน้อยให้กินหรือ?”
ผู้ช่วยก็สับสนไปด้วย เดิมทีเขามั่นใจว่ามี แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของชาวต่างชาติ เขาก็เริ่มไม่แน่ใจ
“น่าจะมีนะ…”
ไม่ใช่น่าจะมี แต่ต้องมีแน่นอน แล้วทำไมชาวต่างชาติพวกนี้ถึงทำเหมือนไม่เคยกินส้มลูกน้อยมาก่อน