กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 จิ้นคู่จนชา
เวินโย่ววิ่งไปเก็บหางแมวน้อยที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา
เธอก้มต่ำลง กำหางเส้นเล็กนั้นไว้แน่น พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด “ขอโทษนะชิงชิง ให้ป้าที่บ้านฉันช่วยเย็บให้ไหม”
ชิงชิงเช็ดน้ำตาบนใบหน้าตัวเองจนสะอาด ไม่ร้องไห้อีกแล้ว
เธอกับเวินโย่วช่วยกันดึงซิปออก เอาหางแมวน้อยใส่ลงไป แล้วเอ่ยเสียงอู้อี้ว่าได้
หวงฮ่าวเซวียนที่มองอยู่ฝั่งตรงข้ามอ้าปาก เขาอยากถามว่าทำไมเวินโย่วก็ดึงเหมือนกันเธอไม่โกรธ แต่พอฉันดึงกลับต้องไปฟ้องผู้ปกครอง
ประโยคนี้สุดท้ายก็ไม่ได้ถามออกมา เพราะกู้เจียอินที่วิ่งออกไปตามครูเมื่อครู่กลับมาแล้ว
ครูสองคนที่ได้ยินเรื่องราวรีบร้อนเดินมา
ระหว่างทาง กู้เจียอินเล่าเรื่องทั้งหมดที่ตัวเองรู้ให้ฟังไปแล้วรอบหนึ่ง