กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ทั้งหมดเป็นของฉัน!
หลังจัดการเรียบร้อยแล้ว เซียวชิงไต้ก็ให้คนนำตะกร้าส่งไปยังตระกูลฟู่ฝั่งตรงข้าม
ฝั่งนั้นกำลังกินข้าวอยู่เช่นกัน แต่มีคนอยู่น้อยมาก มีเพียงท่านผู้เฒ่ากับฟู่เสวี่ยจี้ที่อยู่บ้าน
เมื่อส่งส้มลูกน้อยมาหลายตะกร้า ท่านปู่ฟู่ก็ตื่นเต้นเป็นพิเศษ
เขาไม่กินข้าวต่อแล้ว โยนตะเกียบลงและเดินเข้ามาอย่างกระตือรือร้น
มีนกมากมายคอยเฝ้าส้มลูกน้อยพวกนี้อยู่ ไม่ต้องลองชิมก็รู้แล้วว่าต้องอร่อยแน่!
ดังนั้น สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อเห็นส้ม ไม่ใช่การปอกชิม แต่เป็นการคิดว่าจะจัดสรรอย่างไร
“เสี่ยวเสวี่ย เธอว่าส้มเยอะขนาดนี้เราควรแบ่งยังไง?”