กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ฉันไม่สนศักดิ์ศรีแล้ว! (พลิกโต๊ะ)
โดนตบหน้าทุกวัน แต่ละครั้งก็ไม่ซ้ำกันเลย
ท่านปู่ฟู่ไม่พูดอะไรอีก ยอมเดินตามพ่อบ้านกลับไปนอนกลางวันแต่โดยดี
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังนอนไม่หลับ พอใกล้เย็นจึงไปหาฟู่ซือหวย
ตอนเข้าไป เด็ก ๆ อยู่กันครบ แต่บรรยากาศกลับเงียบเป็นใบ้ ไม่มีใครพูดอะไรสักคน
ฟู่เสวี่ยจี้ขดตัวอยู่บนโซฟา ในมือประคองกระถางดอกมะลิไว้
พอเห็นดอกไม้กระถางนั้น ดวงตาของท่านผู้เฒ่าก็เป็นประกาย
นี่ไม่ใช่ดอกไม้ชนิดเดียวกับที่ฮวาเอ๋อร์ส่งมาให้เขาหรอกหรือ
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะพูดเรื่องนั้น
เขามองสีหน้าของฟู่เสวี่ยจี้แล้วใจหายวาบ รีบก้าวเข้าไปหา