กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ดอกไม้ของฉันถูกเปลี่ยน
เสี่ยวเวินโย่วพูดจบก็ฟุบหน้าลงบนแขนตัวเองร้องไห้
ชิงชิงรีบลงจากเก้าอี้ไปกอดขาเธอแล้วอ้อนวอน
“พี่สาวของเวินโย่ว อย่าร้องไห้เลยนะ~”
เจ้าตัวเล็กเงยใบหน้าจิ๋วขึ้น ดวงตากระจ่างใสทั้งสองข้างก็เริ่มมีม่านน้ำคลอ
เวินโย่วไม่เงยหน้า เธอสะอึกสะอื้นพลางพูดว่า “ฉัน...ฉันก็ไม่อยากร้องไห้ แต่ถ้าปู่ของฉันตายไป ฉันก็จะไม่มีปู่อีกแล้ว...”
พอพูดเช่นนั้น ชิงชิงก็อยากร้องไห้ตาม ปลายจมูกพลันแสบร้อน ดวงตากลมโตชุ่มไปด้วยน้ำตาในพริบตา
“ฮือ ๆ...”
เวินโย่วกระโดดลงจากเก้าอี้ แล้วกอดคอร้องไห้โฮไปพร้อมกับชิงชิง