กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ลอบกิน
ตอนเที่ยงตรง บนถนนไม่มีใครสักคน รถของสวนสัตว์มาเร็วกว่าที่พวกเขาคาดไว้เสียอีก
เพราะกลัวแมวปัลลาส์จะทำร้ายคน พวกเขาจึงรีบร้อนมาตลอดทาง พอถึงก็ยังไม่ทันที่ตระกูลฟู่จะกินข้าวเที่ยงเสร็จ
ก้าวเข้าประตูมา เจ้าหน้าที่ได้กลิ่นอาหารแสนหอมกรุ่น ท้องที่เพิ่งอิ่มอัดอั้นไว้ก็หิวขึ้นมาอีกครั้ง
โอ้มายก๊อด พวกเขากินอะไรกัน ทำไมมันหอมขนาดนี้!
พนักงานแต่ละคนล่องหนไปคนละทาง เหตุผลหลักคือกลิ่นนี้มันทำให้ใจไม่นิ่ง
หัวหน้าก็หิวเหมือนกัน แต่เขานึกถึงเรื่องสำคัญที่มาวันนี้ จึงไอเบา ๆ แล้วตำหนิเสียงต่ำ
“รีบจับแมวปัลลาส์ซะ อย่ามัวเหม่อลอย!”
ฟู่ซือหวยเดินออกไป