กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 บริษัท
“อา อา…”
เมื่อแจกันประดับถูกนำออกไป ชิงชิงเห็นร่างสูงใหญ่ตรงหน้า จึงไม่ได้เป็นธรรมชาติเหมือนเมื่อครู่อีก
แวววาวในดวงตากลมโตของเธอสั่นไหวเล็กน้อย ท่าทางดูเก้อเขินขึ้นมา
แตกต่างจากตอนที่เรียกป้าหลิวด้วยน้ำเสียงหวานเจี๊ยบเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง
ฟู่ซือหวยสวมสูทสีดำสนิท แวบแรกที่มองเขา จะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเย็นชาและเคร่งขรึมจนคนไม่กล้าเข้าใกล้
แต่ดอกไม้ในมือกลับช่วยเจือจางบรรยากาศที่ดูไร้ความรู้สึกของเขาลงไม่น้อย
แม้น้ำเสียงจะสุขุมและเรียบเฉย ทว่ากลับอ่อนโยนอย่างยิ่ง เพราะเขานึกถึงความขี้กลัวราวกับกระต่ายของสาวน้อยคนนี้
“วางไว้ตรงไหน”